Het plan was te gaan hiken in Chamonix, met de stoeltjeslift naar boven dan hiken en aan de andere kant met het treintje weer naar beneden. Alleen kwamen we er op vakantie achter dat de stoeltjeslift ’tijdelijk gesloten’ was. Wat nu?
Dus zochten we een andere hike ‘plan de L’Aguille trailhead’ die ook met de lift naar boven ging, maar deden we dat ook? Nee dus. Want, je kon ook omhoog in de hikemodus als je wilt, en na lang twijfelen besloten we (René and I) om dat te doen. Het kan natuurlijk mee of tegenvallen, maar dat zouden we dan wel zien of gaan meemaken.
Nou, vanaf de eerste stap was het gewoon verticaal omhoog, en dan bedoel ik echt verticaal haha… Nee, géén geintje, gewoon vanaf de eerste stap was dit uitkijken geblazen waar je je voeten ging neerzetten. Eerst kwamen de boomwortels, dan worden het stenen en dan wordt het klimmen & klauteren omdat de stenen gewoon rotsen worden. Ik kon dus onderweg moeilijk van het uitzicht genieten omdat ik echt elke stap moest kijken waar ik mijn voeten zetten. Dus af en toe ‘a break’ om van het uitzicht te genieten want dat was natuurlijk fantastisch.
We hadden 5 kilometer omhoog geklommen (in meer dan 3 uur) toen we bij een soort van aardverschuiving aankwamen. Het hele pad wat we moesten volgen was weg en was veranderd in één groot gebied van schots en scheve rotsen. Ligt dit wel stabiel? Moeten we links de berg om? Wat als we uitglijden? Nee, dat gingen we dus niet doen, dit vonden we te gevaarlijk want zo’n val overleef je niet. Dus 700 meter onder de top zijn we omgedraaid om die 5 verticale kilometers af te gaan dalen. Natuurlijk hartstikke jammer maar safety first zal ik dan maar zeggen.
We waren voorbij de boomgrens (zo hoog) en liepen langs de sneeuw met fantastische uitzichtpunten, dit was 100% zeker een geweldige ervaring en een hartstikke gek avontuur. Maar ook: superzwaar en we hebben er alletwee op een bepaald punt wel een beetje doorheen gezeten. Met natuurlijk megaveel spierpijn de volgende dagen erna maar dat hebben we er natuurlijk voor over kuche kuch! Zou ik dit nog eens doen? Nee, voortaan verdiep ik me ietsje meer in het te lopen parcours haha.
Next hike: Luxemburg!
Liefs,
Marjon
